در شعاع نگاه دوست ذوب باید شد

«مکارم خوبان»

yahoseinkashan — Sat, 01 Aug 2009 03:57:40 GMT

«مکارم خوبان»

امام سجاد (علیه السلام) مى‏فرمود: راه شناخت مسلمان دیندار به چند چیز است: به سخن بیهوده نگفتنش، به جدال نکردنش، به صبر و شکیبائیش و به خوش خلقیش‏.⁽¹⁾

امام زین العابدین (علیه السلام) در کلیه صفات بارز انسانیت و اخلاق و فضیلت در حد کمال بود. نسبت به اهل زمان افضل و اعلم و در مکارم اخلاق و در راه صدقه و انفاق و مهربانی و خیرخواهی نسبت به فقرا و مساکین، از نیکوترین افراد بود و هیچ کسی به پای وی نمی‌رسید.

از صفات بارز آن حضرت این بود که هرکس نسبت به وی رفتار سوئی نشان می‌داد، برعکس با وی به نیکی و احسان رفتار می‌کرد. روزی با عده‌ای مواجه گردید که وی را به باد ناسزا و بدگویی گرفتند. اما آن حضرت به آنها رو کرد و گفت: "چنانچه سخن شما درباه من درست است، خداوند مرا عفو کند و اگر نسبت هایی که به من داده اید، نادرست بوده از خدا می‌خواهم گناه شما را عفو فرماید."

از یکی از خدمتگذاران امام از اخلاق آن حضرت جویا شدند. او گفت: روزها هرگز برای او غذایی نیاوردم و شب‌ها نیر هیچ گاه رختخواب پهن نکردم و این بدان جهت بود که اغلب در روز روزه داشت و در شب به عبادت مشغول بود.

با این که علی بن الحسین (علیه السلام) از هر کس نسبت به مادر خود بیشتر به احسان و نیکی رفتار می‌کرد اما از خوردن غذا با وی امتنا می‌ورزید. روزی یاران و نزدیکان آن حضرت درباره‌ی این موضوع از وی جویا شدند و از آن حضرت پرسیدند: شما از نیکوترین و اصیل ترین مردم هستید و از هر کس نسبت به مادر خود بیشتر به احسان رفتار می‌کنید. پس چگونه است که از غذا خوردن با وی خودداری می‌کنید؟ حضرت در جواب ایشان فرمود: "من شرط ادب و احترام را به جا می‌آورم و بیم دارم که به لقمه‌ای دست برم که مادرم زودتر متوجه آن شده باشد."

آن حضرت هیچ غذایی میل نمی‌کرد؛ مگر آن که همانند آن را به عنوان صدقه به فقرا اعطامی کرد. امام سجاد (علیه السلام) هر شب به تنهایی درب یکصد خانه را می‌کوبید و به دست مبارک خود به درماندگان و بیچارگان که از فرط آبرو و نجابت، فقر و گرسنگی خود را ابراز نمی‌کردند انفاق می‌کرد. در حالی که انبان غذا بر پشتش سنگینی می‌کرد، بی آن که از خدمتگزاران خود کمک بگیرد، خود غذا را تقسیم می‌کرد؛ زیرا نمی‌خواست کسی از این امر آگاه شود. از طرفی هم، عده‌ای از فقر و مساکین نیز میل نداشتند کسی آنها را بشناسد. لذا آن حضرت نیر می‌کوشید تا رازشان فاش نگردد.

اینها تنها بخش کوچکی از صفات اخلاقی امام سجاد (علیه السلام) بود. ایشان با توجه به شرایط بد زمان خویش، با رفتارشان بهترین الگو را برای اخلاق، که هدف والای جدشان رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) بود، به یادگار گذاشتند.بدون تردید، حفظ و عمل به این یادگارها از بهترین راهها برای افزایش خلوص و ایمان است.

"برگرفته از کتاب سیره امامان⁽²⁾، جلد سوم، تألیف: علامه سید محسن امین (با اندکی تصرف)"

وبلاگ یا حسین کاشان فرارسیدن پنجم شعبان، سالروز میلاد

زینت عابدان و سرور ساجدان،

حضرت امام علی بن الحسین (علیه السلام)

را به تمام مسلمین جهان، به خصوص شما دوست گرامی، تبریک و تهنیت می‌گوییم.

با تشکر از پایگاه اسلامی شیعی رشد

پاورقی ها:

1ـ کان علی بن الحسین (علیه السلام) یقول: إن المعرفة بکمال دین المسلم، ترکه الکلام فیما لا یعنیه و قلة مرائه و صبره و حسن خلقه‏ (مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، صفحه 221)

2ـ متن مذکور از ترجمه کتاب توسط آقای حسین وجدانی انتخاب گردیده است.

گزارش عملکرد دولت نهم ، جوابگويي به شبهات ، برنامه های آینده دولت احمدی نژاد

yahoseinkashan — Tue, 16 Jun 2009 17:14:51 GMT

گزارش عملکرد دولت نهم ، جوابگويي به شبهات ، برنامه های آینده دولت احمدی نژاد

كارنامه دولت نهم

آمار عملكرد دولت

نيم‌نگاهی به کارنامه عملکرد دولت نهم

بررسي رويكرد دولت نهم در سياست خارجي

جوابگويي به برخي شبهات اساسي

گزارش عملكرد حوزه اقتصاد دولت نهم

گزارش عملكرد حوزه فرهنگ در دولت نهم

بازخواني انتقادات اقتصادي از عملكرد دولت نهم

پاسخ هاي آماري جالب داودي در جمع دانشجويان

مقايسه آماري عملكرد دولت نهم

سهام عدالت مزيت ها، ابهامات، اهداف و سوالهاي رايج

اهداف و اركان طرح سهام عدالت چيست؟

انتشار گزارش جمعيت ايثارگران درباره موسوي

آيا در دولت احمدی نژاد نرخ بيكاري افزايش یافته است ؟

نقدينگي، تورم، کسري بودجه در دولت نهم بروایت آمار

آيا موجودي حساب ذخيره ارزي در دولت نهم به صفر رسيد ؟

آيا دولت نهم از احكام قانون برنامه توسعه تخلف نموده است؟

اهمیت سهمیه بندی سوخت چه بود ؟

آيا سفرهای استانی بی فایده است و فقط بیت المال را هدر می دهد !

پول نفت را سر سفره مردم می آوریم!

ركورددار بالاترين متوسط تورم

شتاب نقدينگي در دولت نهم

آيا در دولت احمدي نژاد بانكهاي خصوصي ورشكسته شدند ؟

انتشار مجموعه پيامك هاي ارسال شده گروه اطلاع رساني نصر

در حاشيه اعلام موفقيت دولت نهم بر مبناي مقايسه ضريب جيني

آيا تورم و گرانی در دولت نهم نسبت به دولتهاي قبل بی سابقه بوده است؟

چرا سيب زميني رايگان توزيع ميكنند؟

چه اندازه دولت نهم در زمینه ی عدالت موفق بوده است ؟

آیا دولت در واردات افراط داشته است؟

کاهش رشد اقتصادی در دولت نهم ؟!!

اسراف در هزینه های دولت ؟!

مانور دادن روی سخنان مقام معظم رهبری برای حمایت از دولت کافی نیست ایشان از همه دولت ها حمایت کرده و خواهند کرد

جزئيات طرح احمدي نژاد براي مشارکت مردم در پروژه هاي نفت و گاز

كوچك سازي دولت

تصميمات كارشناسي

ايستادگي در برابر سكولاريسم

زن در دولت نهم

صنعت نفت و دولت نهم

اقتصاد ايران ، چالشها و طرح تحول

جراحي بزرگ و همه جانبه

بازگشت به روح انقلاب

بررسي رويكرد دولت نهم

بررسي عملكرد اقتصادي دولت نهم

دستاوردهاي دولت نهم در بخش كشاورزي

گزارش عملكرد فرهنگي دولت نهم

گداپروري يا اداي حق؟

تورم چيست و دولت نهم براي مهار آن چه كرد؟

رابطه پوپوليسم و دولت نهم

برابرى صادرات غيرنفتى دولت نهم با 4دولت قبل

رئیس جمهور در روستاها

بیانات مقام معظم رهبری در حمایت از دولت نهم، بر اساس سیر تاریخی

مصوبات سفرهای استانی به کجا انجامید؟(دستاورد سفرها)

برداشت اول/ شماره پنجم/ پرونده سفر به سوی دولت اسلامی

آمایش سرزمینیِ اسلامی - ایرانی (استان قم)

آمايش سرزميني اسلامي ايراني در دستاوردهاي سفرهاي استاني دولت نهم

بیانات رهبر معظم انقلاب درباره سفرهای استانی

اندازه تصاویر A3 با فرمت JPG و 150 Dpi در اختیار شما قرار گرفته

«فدک؛ فریادی فراتر از میراث»

yahoseinkashan — Sat, 30 May 2009 03:41:42 GMT

«فدک؛ فریادی فراتر از میراث»

"کنون خلافت را همچون اشترى مهار کرده و جهاز بر نهاده، در اختیار گیر!اما روز حشر بی گمان فرا خواهد رسید. و بدان که دادگرترین حاکم، خداوند و دادخواهترین مدعّى، محمّد و بهترین میعادگاه قیامت است و در آن روز، تباهکاران به زیان در خواهند ماند."

فرازی از خطبه ى فدکیه حضرت زهرا(علیها السلام)

آخرین روزهای زندگانی فاطمه زهرا (علیها السلام)، با غصب خلافت و تحریف پیام پیامبر پیوند می‌خورد. در روزهایی که حکومت، تلاش بر به انزوا کشیدن علی (علیه السلام) دارد، فدک اهمیتی دو چندان می‌یابد. فدک⁽¹⁾، سرزمینى است که پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) آنرا به فاطمه (علیها السلام) هدیه فرمود.لیکن پس از وفات رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم)، دستگاه خلافت آن را مصادره کرد. در مقابل، حضرت زهرا (علیها السلام)براى مطالبه حق خود اقدام نمود و ادعاى مالکیت آن را مطرح کرد؛ ولى حکومت، ادعاى آن حضرت را نپذیرفت.اما شاید هدف اصلی فاطمه (علیها السلام)و تلاش خستگی ناپذیر وی در آن ایام در پس پرده بحثها پنهان مانده باشد.قطعا بازگشت به سخنان فاطمه (علیها السلام) در آخرین روزهای حیات، روشنگر راز اعتراض اوست.

بررسی خطبه حضرتزهرا (علیها السلام)،که در مسجد نبوى، رویاروى خلیفه و در حضور جمعیت انبوهى از مهاجر و انصار ایراد شد، زوایای مهمی از این مطالبه را روشن می‌سازد. در این خطبه، که به "خطبه فدکیه" مشهور شد، بیشتر سخن، در مدح على(علیه السلام) و ستایش موضع گیرى هاى اسلامى و جاودانه ى او و اثبات حق اهل بیت رسول (صلی الله علیه و آله و سلم) می‌باشد؛ آن جا که مى گوید: "آنها وسیله ى رسیدن انسان‌ها به خداوند و خاصان و پاکان اویند و گواهان غیب الهى و میراث بران خلافت و حکومت پیامبرانند."

از سوی دیگر، این خطبه سرزنش و نکوهش مسلمانانی را که تعالیم پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم)را به فراموشی سپرده اند، در بر دارد: "آنان به نگون بختى درافتاده اند و ناشایستى را به خطا و بى تدبیر برگزیده و به آئین گذشتگان خود، بازپس گشته اند و به قصد آب، به آبشخور دیگران دست یازیده اند و امر مهم خلافت را به نااهل آن سپرده و با این کارها، به فتنه ى عظیمى فروافتادند." سپس صدیقه طاهره (علیها السلام) به انگیزه هاى شومى که عده‌ای از مسلمانان را به ترک قرآن وامى دارد، توجّه مى دهد و بالاخره مخالفت آشکار آنان را نسبت به حکم و فرمان الهى در باب خلافت و امامت، بیان مى دارد.

همانگونه که به خوبی مشخص است، این جملات بیشتر از آنکه به مطالبه زمین فدک بپردازد، به نقد سیاست حاکم مربوط می‌شود. دغدغه اصلی فاطمه(علیها السلام) میراث نیست، بلکه جدایی اسلام از کفروایمان از نفاق است.هدف والاى فاطمه (علیها السلام)،که قدرت طلبان به خوبى آن را مى شناختند، اثبات میراث و مال پدرى نبود، بلکه وى همت در محو آثار انحراف پس از رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) بسته بود. اما رسیدن به این هدف، نه با ارائه مدارک در خصوص مالکیت فدک، بلکه به این وسیله ممکن بود که وى از گمراهى و خطاکارى مردم، شواهد زنده اى ارائه دهد و این دلایل را در پیشگاه تمامى امت اقامه نماید. نقش فاطمه (علیها السلام) این بود که اموالى را که حکومت از او گرفته بود، مطالبه کند و آن را مقدمه اى براى مناقشه در مساله اى اساسى، یعنى خلافت، قرار دهد.

از این روست که سالها بعد وقتی که هارون الرشید، خلیفه عباسی، از امام موسی بن جعفر (علیه السلام)میخواهد که آن حضرت مرزهای فدک را مشخص کند تا به ظاهر، فدک را به فرزندان حضرت زهرا (علیها السلام) باز گرداند، امام (علیه السلام)در بیان مرزهای چهار گانه فدک، مرزهای کل سرزمین اسلامی را معرفی می‌کند.⁽²⁾ در حقیقت جواب امام هفتم (علیه السلام)پرده از چهره باطنی قیام حضرت فاطمه زهرا(علیها السلام)، که همانا اعتراض بر غصب خلافت است، بر می‌دارد و بدین سان مرزهای سیاسی فدک از مرزهای طبیعی و جغرافیایی آن جدا می‌شود.

بنابر این، فدک سمبلى از معنایى عظیم است که هرگز در چهارچوب آن قطعه زمین تصاحب شده حجاز نمى گنجد. این موضوع مهم، معناى پنهان فدک است که نزاع مربوط به آن را، از قالب مخاصمه اى سطحى و محدود، به جانب قیامی وسیع و پردامنه سوق مى دهد. آری، منازعه ى فدک قیامى علیه اساس حکومت است و فریاد آسمان گیرى است که فاطمه (علیها السلام) خواست به وسیله ى آن سنگ کجى را که حکومت پس از پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) بر آن بنا شد، در هم فروشکند.

(برگرفته از "فدک در تاریخ"، تألیف:"آیت الله شهید سید محمد باقر صدر"، ترجمه محمود عابدی، (با اندکی تصرف و اضافات))

وبلاگ یا حسین کاشان 3 جمادی الثانی، سالروز شهادت مظلومانه

بزرگ مدافع اسلام و آئین پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم)

حضرت فاطمه زهرا(علیها السلام)،

را بر تمام مسلمانان جهان، به خصوص شما دوست گرامی تسلیت می‌گوید.

به همین مناسبت، سایت رشد چند فایل صوتی و پشت زمینه زیر را آماده نموده و تقدیم می نماید. در صورت تمایل می توانید با کلیلک بر روی عکس زیر، آنها دریافت نمائید.

پایگاه اسلامی شیعی رشد

پاورقی ها:

1) فدک قریه اى در حجاز است که فاصله ى آن تا مدینه دو یا سه روز راه بود. این قریه از آغاز تاریخ خود، سرزمینى یهودى نشین بود که طایفه اى از یهود، در آن زندگى مى کردند. این وضع سالها ادامه داشت تا با قدرت یافتن اسلام، در سال هفتم هجرى، یهودیان به وسیله واگذاری نیمه فدک و به روایتى تمامى آن، با رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) مصالحه کردند. چون بر طبق قرآن کریم فدک به نیروى نظامى و قواى قهریه فتح نشده بود، به مالکیت خاص رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) درآمد. آن حضرت نیز، پس از مدتى بر طبق دستور خداوند آن را به فرزند عزیز خود، زهرا (علیها السلام)واگذار کرد. فدک تا روز رحلت نبى اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) در اختیار فاطمه (علیها السلام) بود. پس از درگذشت بنیانگذار اسلام، خلیفه ى اول- بنا به تعبیر صواعق المحرقه- آنرا از زهرا (علیها السلام) بازگرفت.

2) بحار الانوار، جلد 48، صفحه 144، حدیث 20 (به نقل از کتاب مناقب)

حماسه وجود اخلاقى حضرت زهرا (عليها السلام) در تاريخ

yahoseinkashan — Fri, 08 May 2009 18:14:17 GMT

حماسه وجود اخلاقى حضرت زهرا (عليها السلام) در تاريخ

گاه اشخاص هيچ اثرى از خود نمى‌گذارند و بى نام و نشان مى‌ميرند ، گاه هم در روزگار خود اثر مى‌گذارند و پس از مرگ فراموش مى‌شوند و گاه هم اشخاصى پيدا مى‌شوند كه در تمام روزگاران اثر گذارند . وجود تاريخِِي اين كسان به يكى از سه گونه است :

* وجود تاريخى مادى ـ عينى .

* وجود تاريخى فعلى ـ رفتارى .

* وجود تاريخى نظرى .

وجود تاريخى مادى به گونه هاى مختلف تحقق مى‌پذيرد مانند ادامه وجود با اعقاب و نوادگان و آرامگاه و آثار عينى ملموس همچون آثار هنرى كه از ميكل آنژ به جاى مانده كه يكى از اركان ماندگار و عظيم هنر غرب است .

وجود تاريخى فعلى ـ رفتارى ، به سنت ها و عادت ها و رفتارهاى متراكمى است كه شخص بنياد مى‌نهد و ترويج مى‌كند خواه مثبت باشد و خواه منفى . در ادبيات دينى ما به اين رفتارهاى متراكم ماندنى « سنت » اطلاق مى‌شود .

وجود تاريخى نظرى هم با وجود شخصيت والا و گرانمايه و معارف بلند انسانى و دينى كه توليد مى‌كند صورت مى‌بندد كه در ابديت زمان همه را از صاحب نظران گرفته تا افراد عادى به خود و به مواريث معارفى خود مشغول مى‌كند . حضرت مسيح از جهت وجودى و ارسطو از جهت علمى بدينگونه هستند .

خلاصه آنكه برخى افراد قابليت و استعداد بقا در تاريخ دارند يا در يكى از ابعاد سه گانه يا در تمام آن ابعاد . حضرت زهراى اطهر (عليها السلام) در هر سه بعد تبلور و تجسم تاريخى دارند :

درباره بعد فعلى ـ رفتارى وجود تاريخى حضرت زهرا (عليها السلام) ، به حق مى توان گفت كه آن حضرت از اين جنبه شگفتى ساز و دگرگون كننده است ! زن جوانى كه بيش از هجده بهار از عمر او نگذشته بود ، پايه گذار يك سنت ـ رفتار متراكم ـ و مبدل به يك الگوى تمام عيار مى گردد تا آنجا كه امام عصر ( عج ) درباره ايشان مى گويد:

وَفِى ابْنَةِ رَسُولِ اللّهِ (صلى الله عليه وآله) لِي أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ.

انسان شناسان را اصطلاحى است به عنوان « شخصيت اساسى » . بنابراين اصطلاح ، حضرت زهرا (عليها السلام) با تجريد از قيد و بندهاى فردى ، يك سرمشق مطلق مى شود و بدينگونه در جاودانه تاريخ ماندنى مى گردد كه چنين هم شد .

جامعه شناسان مى گويند سر منشأ اوضاع بحرانى نسل جوان در جهان سوم ، خلأ الگوى رفتارى است . در اين حيطه حضرت زهرا (س) می تواند منجی و مشکل گشا باشد، چراکه آن حضرت الگوی کامل و بی عیب و نقصی است که می تواند سرمشق جامعه باشد.

فاطمه عليهاالسلام مظهر عفاف و حجاب فاطمه عليهاالسلام بهترين مظهر عفت و پوشش ‍ زنان مسلمان است ؛ زيرا با توجه به اين كه فاطمه عليهاالسلام آن بانويى نبود كه كاملا با خارج از خانه قطع رابطه كرده باشد؛ چون تاريخ گواه است كه وى دعوت ديگر زنان را مى پذيرفته ، هم چنين جهت تهيه وسائل روزمره به ويژه در روزهايى كه حضرت على عليه السلام حضور نداشتند بيرون مى رفته ، مرتب به خانه پيامبر صلى الله عليه و آله رفت و آمد مى كرده ، در جنگ احد، به همراه ديگر زنان به مداواى زخمهاى پيامبر صلى الله عليه و آله پرداخته ، و در فتح مكه و حجة الوداع همراه پيامبر صلى الله عليه و آله بوده و پس از شهادت حمزه پيوسته به احد مى رفته ، و گاه برخى از ياران پيامبر صلى الله عليه و آله را به همراه آن حضرت به حضور مى پذيرفته ، اما با اين حال باز هم بر مسئله عفاف و حجاب زن سخت تكيه مى كرده است .فاطمه عليهاالسلام در پى آن بود كه زن به كرامت انسانى اش پى ببرد، و خود را فداى اميال و هوسهاى ديگران نكند، فاطمه مى خواست كه دامان زن مسلمان و هر آزادانديش را از هر گونه فساد اخلاق و روابط نامشروع و ضد ارزشهاى دينى پاك نگه دارد.از حضرت على عليه السلام روايت شده كه فرمود: ما روزى خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله نشسته بوديم ، فرمود به من خبر دهيد چه چيز براى زنان بهتر است ؟هيچكدام نتوانست جواب حضرت را بگويند و برخواسته پراكنده شدند.من به نزد فاطمه عليهاالسلام آمدم و سؤ ال را براى او نقل كردم و در ضمن گفتم كه هيچيك از ما جواب رسول خدا را نمى دانستيم ، حضرت زهرا عليهاالسلام فرمود من جواب سؤ ال را مى دانم سپس فرمود: بهترين ویژگی براى زن اين است كه هيچ مردى او را نبيند و او هم هيچ مردى را نبيند.من به نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله برگشتم و گفتم يا رسول الله بهترين چيز براى زن اين است كه هيچ مردى او را نبيند و او هم هيچ مردى را نبيند.حضرت با تعجب فرمود: شما كه قبلا اين جا حاضر بوديد و چيزى نگفتيد، پس اين جواب را از كجا آوردى ؟!گفتم از فاطمه .پيامبر صلى الله عليه و آله ضمن تعجب از دخترش فاطمه ، فرمود: براستى كه فاطمه پاره تن من است . نا گفته نماند كه اين حديث را هر يك به گونه اى معنى كرده اند كه برخى از آن ها چندان صحيح بنظر نمى رسد، مثلا برخى معتقدند كه مراد فاطمه عليهاالسلام اين است كه زن نگاه شهوت آلود به مرد نكند. و همچنين به زن چنين نگاهى نكند.در پاسخ بايد گفت : اين گونه نگاه كردن براى زن و مرد حرام است نه اين كه بهتر آن است كه چنين نگاهى نكند.و با اين بيان حديث را چه جور معنى كنيم ، آيا مقصود فاطمه اين است كه زن هرگز از خانه بيرون نرود، كه اين معنى هم صحيح نيست ، زيرا نه تنها اين امر امكان ندارد و عملى نيست ، بلكه با خطى مشى و سيره خود فاطمه مخالف است . زيرا عرض شد خود فاطمه عليهاالسلام رفت و آمد داشته .پس منظور حضرت از اين جمله چيست ؟بنظر مى رسد كه حضرت زهرا عليهاالسلام تكيه اش بر اين بوده كه زن تا مى تواند از حضور غير ضرورى خود بكاهد و در صورت حضور، از اختلاطهاى نامشروع و گفت و شنودهاى غير اخلاقى پرهيز كند.

برگرفته از سخنان استاد «حسین انصاریان»

yahoseinkashan — Fri, 03 Apr 2009 15:36:18 GMT

«شیعه یعنی ...»

همه ما کمابیش در زندگی روزمره یمان با افرادی مواجه شده ایم که خود را منتسب به اهل بیت (علیهم السلام) و از شیعیان امیرالمؤمنین (علیه السلام) می‌دانند. حقیقت آنست که میدان برای ادعا وسیع است، اما به راستی ملاک تشخیص شیعه راستین از مدعیان دروغین چیست؟ این موضوع، حقیقت مهمی است که اهل بیت (علیهم السلام) بارها و بارها از آن سخن به میان آورده اند و خصوصیات و ویژگیهای شیعیان حقیقی را به ما آموخته اند.

به عنوان نمونه، امام حسن عسکرى (علیه السلام) در کلام خویش به یکی از خصوصیات مهم شیعیان اشاره نموده و می‌فرماید: "آشناترین مردم به حقوق برادرانش و کوشاترین ایشان به اداى آن حقوق، از بالاترین قدر و مرتبه نزد خداوند برخوردار است. هر که در دنیا براى برادران خود تواضع کند، او نزد خداوند از جمله صدیقان و از شیعیان على (علیه السلام) خواهد بود."

سپس امام عسکری (علیه السلام) به سیره امیر المؤمنین(علیه السلام) در این خصوص اشاره کرده و می‌فرماید: "روزى پدر و پسرى از یاران مؤمن أمیر المؤمنین (علیه السلام) نزد او آمدند. آن حضرت‏ در حضور آن دو برخاسته و ضمن احترام و اکرام از ایشان، آن دو را در صدر مجلس نشاند و خود کنار آن دو نشست. سپس فرمود تا غذا بیاورند.

وقتی غذا خوردند، قنبر (خدمتگزار امام) یک طشت به همراه پارچى چوبى پر از آب و یک حوله‏ براى خشک کردن آورد تا میهمانان دستان خود را بشویند. هنگامی که قنبر خواست از آن پارچ آب بر روى دستان آن مرد بریزد، امیرالمؤمنین (علیه السلام) از جا برخاسته و پارچ را گرفت تا خود بر دستان آن دوست آب بریزد. با دیدن این صحنه آن مرد خجالت زده گفت: اى أمیر المؤمنین، خدا مرا مى‏بیند و شما بر دستان من آب مى‏ریزید؟! حضرت فرمود: بنشین و دستانت را بشوى. زیرا خداوند عزوجل تو را مى‏بیند در حالى که برادرى به تو خدمت مى‏کند و خداوند به واسطه این خدمت؛ خادمان او را در بهشت مساوى با ده برابر عدد مردم دنیا و بر همان حساب در نفرات مناطق و ممالکى که در آنجاست قرار دهد.

پس آن مرد نشست و امیر المؤمنین علی (علیه السلام) بدو فرمود: تو را قسم می‌دهم و از تو مى‏خواهم دستان خود را همان گونه بشویى که انگار قنبر بر دستان تو آب مى‏ریزد! آن مرد نیز همان کار را انجام داد. پس از اتمام کار، آن حضرت پارچ را به محمد حنفیه (فرزند خویش) داده و فرمود: اى فرزندم، اگر فرزند این مرد به تنهایى نزد من بود، باز هم من روى دستش آب مى‏ریختم. ولى خداوند امتناع دارد از اینکه میان پسر و پدر - وقتى هر دو در یک مجلس بودند- مساوى رفتار شود. از این رو پدر بر روى دستان پدر آب مى‏ریزد و پسر برروی دستان پسر. پس محمد بن حنفیه بر دستان پسر آب ریخت."

سپس امام حسن عسکرى (علیه السلام) فرمود: "پس هر که در این خصلت (تواضع) از امیرالمؤمنین على (علیه السلام) تبعیت و پیروى نماید، او یک شیعه حقیقى است."

(برگرفته از کتاب "الإحتجاج على أهل اللجاج"⁽¹⁾، تالیف:‏ احمد بن على طبرسى‏ (با اندکی تلخیص و تصرف))

وبلاگ یا حسین کاشان فرارسیدن 8 ربیع الثانی سالروز میلاد فرخنده

وارث انبیاء و مقتدای مؤمنان

امام حسن بن علی العسکری (علیه السلام)

را به تمامی مسلمانان، به خصوص شما دوست گرامی تبریک و تهنیت می‌گوید.

با تشکر از پایگاه اسلامی شیعی رشد

پاورقی:

متن حدیث فوق، از ترجمه فارسی کتاب احتجاج توسط آقای بهراد جعفری، اقتباس گردیده است.

« کلید رستگاری »

yahoseinkashan — Sun, 15 Mar 2009 09:12:23 GMT

« کلید رستگاری »

به گذشته پرمشقت خویش می‌اندیشید، به یادش می‌افتاد که چه روزهای تلخ و پر مرارتی را پشت سر گذاشته، روزهایی که حتی قادر نبود غذای روزانه زن و کودکان معصومش را فراهم نماید.با خود فکر می‌کرد که چگونه یک جمله کوتاه - فقط یک جمله - که در سه نوبت پرده گوشش را نواخت، به روحش نیرو داد و مسیر زندگانیش را عوض کرد، و او و خانواده اش را از فقر و نکبتی که گرفتار آن بودند نجات داد.

او یکی از صحابه رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) بود. فقر و تنگدستی بر او چیره شده بود. در یک روز که حس کرد دیگر کارد به استخوانش رسیده، با مشورت و پیشنهاد زنش تصمیم گرفت برود، و وضع خود را برای رسول اکرم شرح دهد، و از آن حضرت استمداد مالی کند.

با همین نیت رفت، ولی قبل از آنکه حاجت خود را بگوید این جمله از زبان رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) به گوشش خورد: "هر کس از ما کمکی بخواهد ما به او کمک می‌کنیم، ولی اگر کسی بی‌نیازی بورزد و دست حاجت پیش مخلوقی دراز نکند، خداوند او را بی‌نیاز می‌کند". آن روز چیزی نگفت، و به خانه برگشت. باز با هیولای مهیب فقر که همچنان بر خانه‌اش سایه افکنده بود روبرو شد، ناچار روز دیگر به همان نیت به مجلس رسول اکرم حاضر شد، آن روز هم همان جمله را از رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) شنید: "هر کس از ما کمکی بخواهد ما به او کمک می‌کنیم، ولی اگر کسی بی نیازی بورزد خداوند او را بی‌نیاز می‌کند". این دفعه نیز بدون اینکه حاجت خود را بگوید، به خانه برگشت. و چون خود را همچنان در چنگال فقر ضعیف و بیچاره و ناتوان می‌دید، برای سومین بار به همان نیت به مجلس رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) رفت، باز هم لبهای رسول اکرم به حرکت آمد، و با همان آهنگ - که به دل قوت و به روح اطمینان می‌بخشید - همان جمله را تکرار کرد.

این بار که آن جمله را شنید، اطمینان بیشتری در قلب خود احساس کرد.حس کرد که کلید مشکل خویش را در همین جمله یافته است. وقتی که خارج شد با قدمهای مطمئن‌تری راه می‌رفت.با خود فکر می‌کرد که دیگر هرگز به دنبال کمک و مساعدت بندگان نخواهم رفت.به خدا تکیه می‌کنم و از نیرو و استعدادی که در وجود خودم به ودیعت گذاشته شده استفاده می‌کنم، و از او می‌خواهم که مرا در کاری که پیش می‌گیرم موفق گرداند و مرا بی‌نیاز سازد.با خودش فکر کرد که از من چه کاری ساخته است؟ به نظرش رسید فعلا این قدر از او ساخته هست که به صحرا برود و هیزمی جمع کند و بفروشد. تیشه‌ای قرض کرد و به صحرا رفت، هیزمی جمع کرد و فروخت. لذت دسترنج برایش شیرین بود. روزهای دیگر به این کار ادامه داد، تا تدریجا توانست از همین پول برای خود تیشه، مرکب سواری و سایر لوازم کار را بخرد.باز هم به کار خود ادامه داد تا صاحب سرمایه و نیروی کار شد. روزی رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) به او رسیدند و تبسم کنان فرمودند: "نگفتم، هرکس از ما کمکی بخواهد ما به او کمک می‌دهیم، ولی اگر بی‌نیازی بورزد خداوند او را بی‌نیاز می‌کند."

خداوند برای هر کدام از مخلوقاتش روزی‌ای قرار داده و هیچ کدام را به حال خود رها نکرده است. روزی هر کس در دنیا تنها بهره او از خوراک و پوشاک تنش نیست بلکه هر آنچه از توانمندی‌های جسمی و روحی، هوش و استعداد، پدر و مادر، مال و مکنت، زیبایی و سلامت و ... که به او داده شده است، روزی او حساب می‌شود. پس هر کس از نعمت‌هایی که خداوند نصیبش کرده به درستی استفاده کند و راضی و شاکر درگاهش باشد، به سوی رستگاری حرکت می‌کند. امام صادق (علیه السلام) نیز می‌فرمایند: "هر کس به روزی اندک خدا راضی گردد، خدا نیز به عمل اندک او راضی می‌شود."⁽¹⁾ چه رستگاری‌ای از این بالاتر که خداوند از کسی راضی باشد.

« برگرفته از کتاب داستان راستان، نوشته استاد شهید مرتضی مطهری (با اندکی تصرف) »

فرارسیدن 17 ربیع‌الاول، سالروز میلاد

بزرگ‌پیام‌آور رحمت و کرامت

حضرت محمد مصطفی (صلی الله علیه و آله و سلم)

و سلاله ارجمندش

امام جعفر بن محمد الصادق (علیه السلام)

بر همه مسلمانان جهان به خصوص شما دوست گرامی مبارک باد.

با تشكر از پایگاه اسلامی شیعی رشد

پاورقی‌ها:

1- "من رضی من الله بالیسیر من المعاش، رضی الله منه بالیسیر من العمل" (اصول کافی، جلد 3، کتاب الایمان و الکفر، باب القناعة)

«دیدگانی نگران امت»

yahoseinkashan — Tue, 24 Feb 2009 18:05:18 GMT

«دیدگانی نگران امت»

آب بر آن پیکر مطهر و رنجور می‌ریخت و این گونه با او نجوا می‌کرد:

"پدر و مادرم فدای تو‌ای رسول خدا! با مرگ تو رشته‌ای پاره شد که در مرگ دیگران این گونه گسسته نگردیده بود؛ با مرگ تو رشته پیامبری و فرود آمدن پیام و اخبار آسمانی گسست. مصیبت تو، مصیبت‌های دیگر را به شکیبایی واداشت و همه را در عزای تو یکسان عزادار کرد. اگر به شکیبایی امر نمی‌کردی و از بی تابی نهی نمی‌فرمودی، آن قدر اشک می‌ریختم تا اشک هایم تمام شود و این درد جان کاه همیشه در من می‌ماند و اندوهم جاودانه می‌شد که همه اینها در مصیبت تو ناچیز است. چه باید کرد که زندگی را دوباره نمی‌توان بازگرداند و جلوگیری از مرگ، از قدرت بشر خارج است. پدر و مادرم فدای تو، ما را در پیشگاه پروردگارت یاد کن و در خاطر خود نگهدار."⁽¹⁾

آری، امیرالمؤمنین(علیه السلام) این گونه با جسم مطهر پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) وداع می‌نمود؛ پیامبری که در طول 23 سال ابلاغ رسالتش، برای هدایت مردم، خون دل‌ها خورد و از هیچ چیز فرو گذار نکرد و حتی تا سر حد جان نیز دریغی نداشت.⁽²⁾ حال جان او به سوی ملکوت پر کشیده اما دیده او همچنان نگران امت است ...

امیرمؤمنان (علیه السلام) دغدغه رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) را این چنین توصیف می‌کند: "پیامبر به من فرمود: «من بر امتم نه از مؤمن هراس دارم و نه از مشرک. اما مؤمن، پس خداوند او را به برکت ایمانش نگه دارد و اما مشرک، پس خداوند او را به سبب شرکش نابود سازد. ولی من بر شما از منافق بیمناکم که زبانش بر خلاف قلبش گوید. (او) آنچه را (که شما) پسندیده می‌دانید بر زبان آورد و به آنچه ناپسند می‌شمرید، عمل کند.»⁽³⁾

قرآن کریم نیز دغدغه ی پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) را کاملا تایید می‌کند تا جایی که درباره منافقین اهتمام شدیدى ورزیده و مکرر در آیات خویش از آنان سخن به میان آورده است. قرآن، زشتى هاى اخلاقى، دروغ ها، دسیسه‌ها و فتنه هایشان را آشکار می‌سازد؛ فتنه هایى که علیه رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) و مسلمانان به پا کردند. همچنین خداوند در آیاتی از کتاب آسمانیش، آنان را به شدیدترین وجه تهدید کرده و می‌فرماید که در دنیا بر دل هایشان مهر زده و بر گوش و چشمشان پرده مى افکند و نور هدایت خود را از ایشان مى گیرد و در ظلمت‌ها رهایشان می‌سازد؛ به طورى که دیگر راه سعادت خود را نبینند. در آخرت نیز در پایین ترین طبقات آتش جایشان مى دهد. و این نیست مگر به خاطر ضررهایی که این منافقین بر سر اسلام و مسلمین می‌آوردند و دشمنی هایی که انجام می‌دادند.

از همان ابتدای هجرت رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) به مدینه، آثار دسیسه‌ها و توطئه هاى منافقین ظاهر شد و بدین جهت است که مى بینیم در سوره‌های مختلف قرآن کریم، به دسیسه‌ها و انواع مکر آنان اشاره شده است؛ دسیسه هائی هم چون: کناره گیریشان از سپاه اسلام در جنگ احد (که عده آنان تقریبا یک سوم لشکریان بود)، پیمان بستن با یهود⁽⁴⁾ ساختن مسجد ضرار،⁽⁵⁾ منتشر کردن داستان افک،⁽⁶⁾ توطئه قتل رسول خدا⁽⁷⁾ و ...؛ تا آن که کارشان در فساد کردن و دگرگون نمودن امور بر رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) به جایى رسید که خداى متعال همانند آیه زیر تهدیدشان کرده و فرمود:

" اگر منافقان و بیماردلان و آنها که اخبار دروغ و شایعات بی اساس در مدینه پخش می‌کنند، دست از کار خود برندارند، تو را بر ضد آنان می‌شورانیم، سپس جز مدت کوتاهی نمی‌توانند در کنار تو در این شهر بمانند! و از همه جا طرد می‌شوند و هر جا یافته شوند، دستگیر و به سختی به قتل خواهند رسید!"⁽⁸⁾

اینجا یک سوال مهم و بزرگ وجود دارد و آن این که چگونه با رحلت رسول خدا(صلى الله علیه و آله و سلم)، دیگر در صفحات تاریخ خبری از منافقین و کارشکنی‌های آنان نیست؟ آیا با رحلت رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم)، نفاق هم از دل آنان بیرون رفت؟ و یا آنهایى که همواره منتظر حادثه و آرزومند گرفتارى مسلمانان بودند و همواره سنگ بر سر راه آنان مى انداختند، با رحلت آن حضرت، ناگهان نظرشان تغییر کرد و از نفاق دست برداشتند؟

آیا این متوقف شدن آثار نفاق براى این بوده که بعد از رحلت رسول خدا (صلى الله علیه و آله وسلم)، تمامى منافقین به اسلام واقعى گرویدند و ایمانی خالص یافتند و از مرگ آن حضرت تاثیرى یافتند که در زمان حیات ایشان، این چنین متاثر نشده بودند؟ یا براى این بوده که بعد از رحلت یا قبل از آن با صاحبان قدرت کنار آمدند؛ چیزى دادند و چیزى گرفتند؟ ...

شاید اگر به قدر کافى پیرامون حوادث اواخر عمر رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) دقت کنیم و حوادث بعد از رحلت آن حضرت را درست بررسى نماییم، به جوانب کافى این چند سؤال دست یابیم ...

(بر گرفته از کتاب"تفسیر المیزان"، تألیف: علامه سید محمد حسین طباطبایی (با تصرف و تلخیص))

وبلاگ یا حسین کاشان فرارسیدن 28 صفر، سالروز رحلت

خاتم النبیین و رحمت للعالمین

حضرت محمد بن عبدالله(صلی الله علیه و آله و سلم)

و شهادت فرزند گرامیش

حضرت امام حسن بن علی (علیه السلام)

را به تمامی مسلمانان جهان، به خصوص شما دوست گرامی تسلیت می‌گوید.

به همین مناسبت، سایت رشد پشت زمینه زیر را طراحی نموده و تقدیم می نماید. در صورت تمایل می توانید با کلیلک بر روی عکس زیر، آنرا دریافت نمائید.

در عین حال از این پس، آرشیو تصاویر مربوط به مناسبتهای پیشین و آینده از طریق صفحه زیر قابل دسترس خواهد بود:

http://www.roshd.org/per/multimedia

با تشکر از پایگاه اسلامی شیعی رشد

... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ....

پاورقی ها:

1. کلام امیرالمومنین(علیه السلام) هنگام غسل دادن پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) (نهج البلاغه، خطبه 226)

2. "لعلک باخع نفسک ألا یکونوا مؤمنین"، "شاید، از اینکه ایمان نمی‌آورند، خود را هلاک سازی" (سوره شعراء، آیه 3)

3. نهج البلاغه، فرازی از نامه 26

4. برای اطلاع بیشتر، می‌توانید به تفسیر المیزان، ذیل آیات آغازین سوره حشر مراجعه نمائید.

5. منافقین اقدام به بنای مسجدی با نام ضرار نمودند تا مکانی برای تشکیل جلسات و هماهنگی خویش داشته باشند و محوریت مسجد النبی را تحت تأثیر قرار دهند. اما خداوند ضمن نزول آیه 107 سوره توبه، بنای مذکور را مکانی برای توطئه بر علیه اسلام معرفی نمود و از توطئه آنان پرده برداشت. (برای اطلاع بیشتر، می‌توانید به تفسیر المیزان، ذیل آیات مذکور مراجعه نمائید.)

6. در این قضیه، منافقان یکی از همسران رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) را مورد تهمت و هتک حیثیت قرار دادند که قرآن کریم ذیل آیه 11و 12 سوره نور، بدین قضیه اشاره می‌کند. (برای اطلاع بیشتر، می‌توانید به تفسیر المیزان، ذیل آیات مذکور مراجعه نمائید.)

7. بر طبق نقل کتب معتبر شیعه و اهل سنت، در ستالهای آخر عمر رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم)، عده‌ای از منافقین برای آنکه هر چه زودتر به آرزوهای شوم خویش دست یابند، ضمن تشکیل جلسه‌ای سری، تصمیم به ترور پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) گرفتند. لذا در مسیر حرکت آن حضرت، در تنگه‌ای که مشرف بر دره‌ای عمیق بود، کمین نمودند تا به هنگام عبور شتر آن حضرت، با رم پرتاب سنگ، شتر را رم دهند و رسول اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) را ترور نمایند. اما خداوند توطئه آنان را خنثی نمود و نام این اشخاص را برای رسول خویش و یک نفر از صحابه آشکار کرد. (برای نمونه، در میان مصادر اهل سنت، مسند احمد، جلد 5، صفحه 453- مجمع الزوائد، جلد 1، صفحه 110، مغازی واقدی، جلد 3، صفحه 1042- تفسیر در المنثور، جلد 3، صفحه 259و 258 –تفسیر قرطبی، جلد 8، صفحه 207 و ... به این موضوع اشاره نموده اند.)

8. "لئن لم ینته المنافقون و الذین فی قلوبهم مرض و المرجفون فی المدینة لنغرینک بهم ثم لا یجاوِرونک فیها إلا قلیلا ملعونین أینما ثقفوا أخذوا و قتّلوا تقتیلا" ( سوره احزاب، آیه 61-60)

«فتح خون»

yahoseinkashan — Sun, 15 Feb 2009 04:05:14 GMT

«فتح خون»

«آیا خلیفه و جانشین شما نزد شما مقرب تر است یا فرستاده ی (خدا برای) شما؟»⁽¹⁾ این سخن، سخن"حَجّاج" -استاندار خونخوار کوفه- در زمان خلافت "عبد الملک"(پنجمین خلیفه بنی امیه) است! مقصود حجاج از این جمله، آن بود که پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) تنها یک پیام آور از جانب خدا بود، در حالی که عبد الملک خلیفه ی خدا بر روی زمین است!

سپس حجاج، طغیان را به این حد رسانید که دستور داد اهل شام به جای حج در مکه و طواف به دور خانه خدا، به بیت المقدس بروند و احرام ببندند و گرد صخره‌ای در بیت المقدس طواف کنند و از احرام درآیند.⁽²⁾ اما به راستی چه شد که مسلمانان تا به این حد سقوط کردند؟

دقت در تاریخ روشن می‌سازد که تا قبل از حکومت معاویه، مرکز حکومت اسلامی مدینه بود و مسلمانان کشورهای اسلامی در آنجا بعضی از صحابه و تابعین را می‌دیدند و می‌توانستند از ایشان چیزهایی را درباره عقائد و احکام اسلامی بشنوند. اما معاویه مرکز حکومت را شام قرار داد و اهل شام را چنان بار آورد که به جز انجام نماز و روزه، چندان فرقی بین حکومت او و حکومت قیصرهای قبل از او نمی‌دیدند.

لذا او در مدت چهل سال حکومت بر شام، توانسته بود تا اهل شام را آن چنان که می‌خواهد به دور از اسلام پرورش دهد؛ تا آنجا که عده‌ای از اهل شام تنها بنی امیه را خاندان رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) می‌دانستند. صحابه نیز نتوانستند برای رفع این نادانیها کاری انجام دهند. حتی معاویه توانست کاری کند که نگذارد امیرالمؤمنین (علیه السلام) هم با نود هزار مرد جنگی به شام برسد. اما سید الشهدا (علیه السلام) با سر بریده خود و یارانش، شام را فتح کرد و آنرا دگرگون نمود ...

معاویه مسلمانان را چنان تربیت کرده بود که دینداری را در اطاعت محض از خلیفه ی وقت می‌دانستند. یکی از نتایج اعتقاد به این که "هرچه خلیفه می‌گوید دین است و دین آن است که خلیفه می‌گوید"، در زمان یزید مشخص شد. زمانی که یزید ارتش خود را برای جنگ با عبد الله بن زبیر⁽³⁾ به مکه فرستاد، سپاهیان او همان کعبه را که قبله یشان بود و رو به آن می‌ایستادند و نماز می‌خواندند، با منجنیق به توپ بستند!

پس، از یک طرف اطاعت مسلمانان از خلیفه به این حد رسیده بود و از طرف دیگر، یزید کسی بود که خیال می‌کرد بعد از شهادت سید الشهدا (علیه السلام)، همه چیز اسلام تمام شده است و دیگر کسی نیست تا در مقابل او بتواند قیام کند. لذا در آن مجلسی که سر مطهر امام حسین (علیه السلام) را آوردند، یزید سرمست از باده ی پیروزی و غرور، حقیقت عقیده خود را با خواندن اشعار یکی از مشرکین در هنگام شکست مسلمانان در جنگ احد که به عنوان فتح نامه برای کفارقریش و اصحاب ابوسفیان سروده بود، این چنین عقیده خویش را بازگو نمود:

«ای کاش بزرگان قومم از قریش که در جنگ بدر کشته شدند (مانند عتبه، شیبه، ولید، ابوجهل و ...)⁽⁴⁾ در اینجا حاضر بودند و مشاهده می‌کردند چگونه طایفه ی خزرج که یاور رسول الله بودند، از شمشیرهای قریش به جزع و افغان آمده اند.»

در این مجلس که اشراف شام و دیگر افراد سرشناس دعوت شده بودند، خود یزید هم چند بیت به این اشعار اضافه کرد:

« تا از دیدن این صحنه شادی کنند و بگویند :«یزید دستت درد نکند که از بنی هاشم انتقام گرفتی. ما از این قوم، بزرگان و مردان شاخص آنان را کشتیم و انتقام روز بدر را گرفتیم و حساب گذشته ی خود را با آنان برابر کردیم.

بنی هاشم با ملک و سلطنت بازی کردند؛ نه خبری از آسمان آمد و نه وحیی نازل شد. من از نسل عُتبه⁽⁵⁾ نیستم اگر از فرزندان احمد و آنچه انجام داده انتقام نگیرم.»⁽⁶⁾

این، ثمره خون مطهر امام حسین(علیه السلام) بود که سبب شد تا یزید این چنین کفر پنهان خود را آشکار کند. بنابر این سید الشهدا (علیه السلام) با سر بریده ی خود و یارانش، شام را فتح کرد و پیام اسلام واقعی را پس از سالها به شام رسانید. در نتیجه شام دگرگون شد و یزید مجبور شد تا خاندان پیامبر را پس از اسیری، با احترام بسیار به مدینه بازگرداند.

در کنار این، از مهم ترین آثار قیام سید الشهدا(علیه السلام) آن است که قداست خلافت شکسته شد و این توهم جاهلانه را که مسلمان‌ها خیال می‌کردند اطاعت از خلیفه عین دین است و خلفا را مهم تر از پیامبر می‌دانستند، باطل نمود. تا دیروز مردم فسق و بدی را در مخالفت با خلیفه می‌دانستند، اما این قیام سید الشهدا (علیه السلام) بود که پرده جهالت را از مقابل چشمان مردم زدود و به آنان نشان داد که خلیفه، خود مرکز همه فسقها و فجورها و بدیهاست. لذا به دنبال آن، مردم در همه ی نقاط سرزمین اسلامی بیدار شدند و بپا خاستند. اولین شورش در مدینه آغاز شد که آن را واقعه ی "حره" می‌نامند. دومین شورش در مکه اتفاق افتاد. سومین شورش، شورش چهار هزار نفری توابین بود. سپس قیام مختار روی داد و خلاصه، شورشها یکی پس از دیگری، برپا شد تا خلافت بنی امیه سرنگون گردید.

همچنین شهادت امام حسین(علیه السلام)سبب شد تا در کنار گروهی از مسلمانان که خویش را پیروان مکتب خلفا می‌دانستند، گروهی دیگر از مسلمانان بیدار شوند و اسلام را از منبع اصیل آن، یعنی اهل بیت (علیهم السلام) بگیرند. آری نتیجه ی این شهادت، احیای اسلام بود!

(برگرفته از کتاب «نقش ائمه در احیای دین، جلد 16 » تالیف: علامه سید مرتضی عسکری(ره))

سایت رشد فرا رسیدن اربعین شهادت

شهید راه احیای دین و کشته راه حق مبین،

امام حسین بن علی (علیه السلام)

و اصحاب گرانقدرشان

را به تمامی مسلمانان جهان، به خصوص شما دوست گرامی تسلیت می گوید.

پایگاه اسلامی شیعی رشد

پاورقی ها:

1- عقد الفرید، جلد 5، صفحه 286-285

2- تاریخ یعقوبی، جلد 2، صفحه 261

3- پسر زبیر (از صحابیان رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم)) که پس از شهادت سید الشهدا(علیه السلام) بر علیه یزید در مکه شورش نمود.

4- از اقوام یزید و سران مشرکین در جنگ بدر

5- پدر بزرگ مادری یزید و از سران مشرکین در جنگ بدر

6- ابن اعثم، خوارزمی و ابن کثیر (ار علمای اهل سنت) نقل کرده اند که وقتی یزید با سر اباعبدالله (علیه السلام) رو به رو شد، این شعر را خواند. (فتوح ابن اعثم، جلد 5، صفحه 241- تاریخ ابن کثیر، جلد 8، صفحه 192- مقتل خوارزمی، جلد 2، صفحه 48و ...)

« صدقه پنهانی »

yahoseinkashan — Thu, 29 Jan 2009 08:34:18 GMT

« صدقه پنهانی »

قرآن کریم بارها درباره بخشش به مستمندان، تأکید کرده و به مسلمانان تعلیم داده است که این بخشش باید به خاطر خدا باشد. لذا نباید بر گیرنده صدقه منتی نهاده شود که منت نهادن و یا آزار کردن مستمند، اجر صدقه را ضایع می‌سازد. به عنوان نمونه، خداوند در آیه 264 سوره بقره می فرماید:"اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! بخششهاى خود را با منت و آزار، باطل نسازيد! همانند كسى كه مال خود را براى نشان دادن به مردم، انفاق مى‏كند و به خدا و روز رستاخيز، ايمان نمى‏آورد..."⁽¹⁾

اما بخشش به مستمندان چگونه باشد بهتر است؟ خداوند در آیه 271 سوره بقره، می‌فرماید: "اگر انفاقها را آشكار كنيد، خوب است! و اگر آنها را مخفى ساخته و به نيازمندان بدهيد، براى شما بهتر است!..."⁽²⁾

علی بن عیسی از ابن عایشه روایت می‌کند که او گوید: از مردم مدینه شنیدم که می‌گفتند: "ما صدقه پنهانی را هنگامی از دست دادیم که علی بن الحسین (علیه السلام) درگذشت."⁽³⁾

در مدینه چندین خانوار بودند که امام سجاد (علیه السلام) به معاش آنان می‌رسید و نمی‌دانستند که این کمک از کجاست. چون آن حضرت به جوار پروردگار رفت، آن کمکها بریده شد.⁽⁴⁾

ابن سعد (از علمای بزرگ اهل سنت) می‌نویسد: چون مستمندی به نزد او می‌آمد، بر می‌خاست و حاجت او را روا می‌کرد و می‌گفت: "صدقه پیش از آنکه به دست سائل برسد، به دست خدا می‌رسد."⁽⁵⁾

امام علی بن الحسین (علیه السلام)، پسر عموئی مستمند داشت. شب هنگام به طوری که او را نشناسد، نزدش می‌رفت و چند دینار به او می‌بخشید. آن مرد می‌گفت: علی بن الحسین(علیه السلام) رعایت خویشاوندی را نمی‌کند، خدا او را سزا دهد. امام این سخنان را می‌شنید و شکیبائی و بردباری می‌کرد و خود را به آن مرد نمی‌شناساند. چون امام چهارم به دیدار خدا رفت، آن احسان از آن مرد بریده شد و در این هنگام بود که دانست که آن مرد نیکوکار، علی بن الحسین (علیه السلام) بوده است. پس بر سر مزار او رفت و گریست ...⁽⁶⁾

ابونعیم (از علمای قدیمی اهل سنت)، می‌نویسد: چون مستمندی به نزد آن حضرت می‌آمد، امام (علیه السلام) خطاب به او می‌فرمود: "مرحبا به کسی که توشه مرا به آخرت می‌برد."⁽⁷⁾ لذا چون به جوار حق شتافت، مردم دانستند که هزینه صد خانوار را عهده دار بوده است. ⁽⁸⁾

هنگامی که آن حضرت روزه می‌گرفت، گوسفندی قربانی می‌نمود. هنگام عصر بر سر دیگ می‌رفت و می‌گفت: "این ظرف برای فلان خانه و این ظرف را برای فلان خانه ببرید." سپس خود با نان و خرما افطار می‌کرد.⁽⁹⁾

آری! امام (علیه السلام) برای خدا و تحصیل رضای پروردگار، این چنین می‌نمود و خداوند نیز حرمت و حشمت او را در دیده بندگان خود می‌افزود. دشمنان وی می‌خواستند که قدر او پنهان ماند و کسی او را نشناسد؛ اما به رغم خواسته آنان، شهرت او بیشتر گشت؛ چرا که خورشید را نمی‌توان با گِل آغشته نمود و مُشک را هرچند در ظرفی بسته نگه دارند، بوی خوش آن دماغ‌ها را معطر خواهد کرد ...

(برگرفته از کتاب "زندگانی علی بن الحسین (علیه السلام)"، تألیف: مرحوم دکتر سید جعفر شهیدی)

وبلاگ یا حسین کاشان فرارسیدن 25 ماه محرم، سالروز شهادت

مظهر سخاوت و تجلی کرامت،

امام علی بن الحسین(علیه السلام)

را به تمامی مسلمانان، به خصوص شما دوست گرامی تسلیت می گوید.

با تشکر پایگاه اسلامی شیعی رشد

پاورقیها:

1- "يا ايها الذين آمنوا لا تبطلوا صدقاتكم بالمن و الاذى كالذي ينفق ماله رئاء الناس و لا يؤمن بالله و اليوم الآخر فمثله كمثل صفوان عليه تراب فاصابه وابل فتركه صلدا لا يقدرون على شي‏ء مما كسبوا و الله لا يهدي القوم الكافرين "(سوره بقره، آیه 264)

2- "ان تبدوا الصدقات فنعما هي و ان تخفوها و تؤتوها الفقراء فهو خير لكم و يكفر عنكم من سيئاتكم و الله بما تعملون خبير"(سوره بقره، آیه 271)

3- کشف الغمه، جلد 2، صفحه 78 و 101 – مناقب، جلد 4، صفحه 153- صفوة الصفوة، جلد 2، صفحه 54

4- ارشاد، جلد 2، صفحه 148- کشف الغمه، جلد 2 صفحه 77 و 92- مناقب، جلد 4، صفحه 153- خصال، صفحه 616- اعلام الوری، صفحه 262

5- طبقات، جلد 5، صفحه 160

6- کشف الغمه، جلد 2، صفحه 107- حلیة الأولیاء، جلد 3، صفحه 140

7- صفوة الصفوة، جلد 2، صفحه 54- حلیة الأولیاء، جلد 3، صفحه 136- طبقات، جلد 5، صفحه 164

8- بحار الأنوار، جلد 46، صفحه 72

« امام و پیرو »

yahoseinkashan — Fri, 09 Jan 2009 06:47:32 GMT

باسمه تعالی

« امام و پیرو »

آدمی چون در راه دفاع از رسالت، در شعاع شخصیت و رفتار پیشوایش قرار گرفت و در او آمیخت و از او دفاع کرد و در احترام به او و اخلاص در برابرش کوشید، تبدیل به "شایسته ترین الگو برای دیگران" می‌گردد.

به طور مثال امیرالمومنین (علیه السلام) زیباترین نمونه از راهی بود که مسلمانان می‌توانند همانند آن با رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) رفتار کنند و این موضوع مهمی است. زیرا که مردم می‌توانستند از رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) در بسیاری از کارها پیروی کنند؛ جز در یک کار و آن نحوه رفتار با ایشان و شکل دفاع و پیروی از آن حضرت بود. گاهی عده‌ای صدایشان را از آن حضرت بلندتر می‌کردند و خود را بر ایشان مقدم می‌شمردند و مانند همدیگر پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) را نیز صدا کرده و با وی سخن می‌گفتند.

لذا آنان نیازمند اسوه‌ای عملی بودند و امیرالمومنین (علیه السلام) همان اسوه بود که به مردم آموخت تا چگونه با پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) رفتار کنند و چگونه احترام ایشان را نگه دارند. مردم به چشم خویش دیدند که او چگونه جان خود را در شب هجرت با خوابیدن در بستر پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) به خطر انداخت و دیدند که چگونه در جنگها از رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) دفاع می‌کرد و چگونه در وجود پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) ذوب شده بود و جانفشانی می‌کرد. بر این اساس اگر علی (علیه السلام) و این طرز رفتارش نبود، هرگز مسلمانان نمی‌دانستند که چگونه با رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) رفتار کنند.

به راستی که امیرالمومنین (علیه السلام) تجلی شخصیت، اخلاق و علم رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) بود و نشانه‌ای از درستی نبوتش و پیشتازی در دفاع از رسالتش ...

و حضرت عباس (علیه السلام) نیز نسبت به برادر، امام و حجت خدا در زمانه اش و فرزند پیامبر خدا، حسین (علیهم السلام) چنین بود.

عباس (علیه السلام) فقیهی از فقیهان اهل بیت (علیهم اسلام)بود. او رهبری شجاع و مهمان نوازی کریم و عابدی زاهد و در نتیجه شخصیتی از هر جهت کامل به شمار می‌آمد؛ ولی در شخصیت امام زمانش، سید الشهدا (علیه السلام) ذوب شده بود و در فرمانبری از او و خلوص در برابرش می‌کوشید و به این سان مردم پی می‌بردند که چگونه باید با امام خویش رفتار کنند. عباس (علیه السلام) با عمل خود جایگاه امام حسین (علیه السلام) را به مردم شناساند؛ چرا که بیشر مردم کسی در میانشان نبود تا به وسیله او جایگاه امامان معصوم و جایگاه ولایت ایشان را بشناسند.

او هرگز برادرش حسین (علیه السلام) را برادر خطاب نکرد؛ بلکه این گونه آن حضرت را می‌خواند: "یابن رسول الله، سرورم، مولایم"، و جز به احترام بسیار، امام خود را صدا نزد.

قمر بنی هاشم (علیه السلام)، هرگز بدون اجازه در کنار امام حسین (علیه السلام) نمی‌نشست و پس از کسب اجازه مانند عبدی خاضع، دو زانو در برابر امامش قرار می‌گرفت.

وفای او نسبت به اهل بیت (علیهم السلام) به غایت زیاد و زبانزد بود. تا آنجا که امام صادق (علیه السلام) در زیارتش می‌فرماید: "خدای پاداشت دهد؛ برترین پاداش و بیشترین پاداش و فراوان ترین پاداش و ماندنی ترین پاداشی که به کسی از پایداران بر بیعتش و پاسخ دهندگان دعوت و فرمانبران ولی امرش می‌دهد ..."

آری، همه مردم به شایستگی امامت نمی‌رسند، اما همه مردم با امام در ارتباطند و ابوالفضل العباس (علیه السلام) بهترین راه را در دفاع از دین، اهل بیت رسالت (علیهم السلام) و رهبر الهی -که خداوند اطاعت و پیروی و دفاع از او واجب کرده است-، نشان می‌دهد. این درس بزرگی است که از ابوالفضل (علیه السلام) می‌آموزیم.

بیاییم اینک که در تاسوعای حسینی قرار گرفته ایم، بیندیشیم که ما تا چه میزان در زندگی خود به عباس (علیه السلام) اقتدا می‌کنیم؟ آیا حقیقتا جایگاه امام زمان خویش را می‌شناسیم و در دفاع همه جانبه از او می‌کوشیم؟ و یا این که در پیچ و خم زندگی امروز، امام خویش را فراموش کرده ایم و دست از یاری او کشیده ایم؟

سلام خدای بر تو‌ای ابوالفضل عباس (علیه السلام) روزی که برای دفاع از حسین (علیه السلام) زاده شدی و روزی که در راه اسلام و در زیر پرچم حسین (علیه السلام) به شهادت رسیدی و آنگاه که با حسین (علیه السلام) زنده شوی. سلام خدا و مهر و برکاتش بر شما باد ...

«برگرفته از کتاب "عباس یاور حسین (علیهم السلام)" تالیف آیت الله سید محمدتقی مدرسی (با اندکی تصرف و تلخیص)»

وبلاگ یا حسین کاشان ، تاسوعای حسینی

یادبود آموزگار ادب و مدافع مقام ولایت، شهید مظلوم

حضرت عباس بن علی(علیهم السلام)

را به تمامی مسلمانان جهان، خصوصا شما دوست گرامی تسلیت می‌گوید.

با تشکر از پایگاه اسلامی شیعی رشد