|
آبرومندی به درگاه الهی ابو موسی گوید: روزی نزد امام هادی (علیه السلام) رفته و عرض کردم : متوکل به من ستم می کند و اموالی را از من به جرم این که دوستدار شما هستم، گرفته است. اگر برای شما امکان دارد از او بخواهید تا دست از این کارهایش بر علیه من بردارد. امام (علیه السلام) فرمودند: اگر خداوند بخواهد، خواسته ات بر آورده می شود. هنگام شب شد و چندین بار از طرف متوکل پیغام رسید که باید به نزد او بروم. وقتی به دربار متوکل رسیدم، وزیرش فتح بن خاقان به من گفت: ابوموسی تو چه کرده ای که امیر از بس تو را طلبید، مرا به ستوه آورده؟! نزدمتوکل رفتم و او به من گفت: ای ابوموسی! ما از تو غافل شده ایم و تو نیز ما را فراموش کرده ای، چه چیزی از اموالت در نزد ماست؟ گفتم: فلان چیز و فلان مقدار پول. دستور داد 2 برابر آن ها را به من دادند. هنگام خروج از قصر از فتح پرسیدم: آیا علی بن محمد (علیه السلام) به این جا آمده بود؟ گفت: نه. آیا نامه ای برای شما نوشته بود؟ پاسخ داد: نه. فتح به دنبال من آمد و گفت: حتماً تو از او خواستی که برایت دعا کند، پس از او خواهش کن که برای من هم دعایی بکند... فردای آن روز به نزد امام هادی (علیه السلام) رفتم و به ایشان گفتم: سرورم! به من گفته اند که شما نه پیش متوکل رفته اید و نه درخواستی از او کرده اید. پس چگونه... امام فرمودند: خداوند متعال می داند که ما در امور جز به او پناه نمی بریم و در کارها جز به او توکل نمی کنیم و ما را عادت داده که از او درخواست کنیم، تا اجابتمان کند ... عرض کردم: مولایم! فتح بن خاقان به من چنین گفته است. امام فرمودند: او به ظاهر ما را دوست دارد و در باطن از ما کناره می گیرد. دعا برای کسی است که پروردگارش را می خواند. چون در طاعت خدا خود را خالص کردی و به رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) و به حق ما اهل بیت (علیهم السلام) اعتراف نمودی، آن گاه که از خدای تبارک و تعالی چیزی درخواست کنی، تو را بی بهره نمی گذارد(1). (برگرفته از کتاب: " زندگی و سیمای امام علی بن محمد النقی(علیه السلام)، تألیف: آیت الله سید محمد تقی مدرسی) سوم رجب، سالروز شهادت دهمین حجت برگزیدهی خدا حضرت امام علی بن محمد الهادی(علیه السلام) را به شما دوست گرامی تسلیت می گوییم.
+ نوشته شده در یکشنبه هشتم مرداد 1385ساعت 7:36  توسط سید محمد سید بحری
|
|
|